Foto van een oude televisiebeeldbuismonitor met een storingsmelding op het scherm. Scherm toont een diagonaal kruis en het woord "Störung" in witte letters op zwarte achtergrond

Tentoonstelling

Fernsehgalerie Gerry Schum

Afgelopen

In 1968 richt de Duitse filmmaker Gerry Schum (1938-1973) samen met kunstenaar Ursula Wevers (1943) Fernsehgalerie Gerry Schum op. Deze ‘televisiegalerie’ is niet te bezoeken, maar bestaat uit uitzendingen op Duitse omroepen met film- en videowerk van hedendaagse kunstenaars. Het is een radicaal nieuwe manier om een breed publiek direct in de huiskamer te bereiken en traditionele kunstinstellingen te omzeilen, een tendens die in de jaren zestig breder wordt gedragen. In het museum zijn de twee uitzendingen van de Fernsehgalerie te zien: Land Art en Identifications.

Televisie als artistiek medium

Met zijn Fernsehgalerie biedt Schum jonge kunstenaars de kans te experimenteren met bewegend beeld. Voor henzelf is dat vaak niet mogelijk door de hoge kosten van de benodigde filmapparatuur. De uitzendingen van de galerie worden Fernsehausstellungen (televisietentoonstellingen) genoemd. De uitgenodigde kunstenaars maken in nauwe samenwerking met Schum, de cameraman en producent op zichzelf staande kunstwerken, die speciaal voor televisie gemaakt zijn en alleen bestaan tijdens de uitzending. Dit gebruik van televisie als artistiek medium maakt Schum een ware pionier.

Fernsehausstellung I & II

De eerste Fernsehausstellung van Fernsehgalerie Gerry Schum wordt op 15 april 1969 uitgezonden. In Land Art zijn de kunstwerken van acht kunstenaars te zien, waaronder Dennis Oppenheim, Robert Smithson en Jan Dibbets. Het zijn acht artistieke ingrepen in het omliggende landschap, zoals de Nederlandse kust en een Amerikaanse woestijn. De tweede Fernsehausstellung vindt op 30 november 1970 plaats. In Identifications is werk van twintig kunstenaars te zien. Hier staat het uitvoeren van een handeling centraal. Reiner Ruthenbeck propt zwart papier, Ulrich Rückriem stapelt blokken steen af, Mario Merz tekent een spiraal. Zo onderstreept Schum de eenheid tussen de kunstenaars en hun werk. In beide uitzendingen is Schums strakke, eenvoudige cameravoering een essentieel onderdeel van het eindresultaat. Ze worden uiteindelijk maar één keer uitgezonden op de Duitse televisie.